Gdy w leczeniu pęcherza nadaktywnego farmakoterapia nie działa...

 

Artykuł będzie poruszał leczenie dwóch schorzeń: pęcherza nadaktywnego oraz neurogennej nadaktywności mięśnia wypieracza (czyli diagnozie pęcherza nadaktywnego potwierdzonej w badaniu urodynamicznym w przebiegu chorób neurologicznych).

 

Czy istnieją jeszcze inne możliwości leczenia zachowawczego oprócz tabletek ?

 

Możemy tutaj wymienić następujące możliwości:

  • Zmianę stylu życia poprzez

    a) zmniejszenie spożycia kawy

    b) utratę masy ciała

    c) ograniczenie spożywanej ilości płynów

    d) zaprzestanie palenia papierosów

  • Fizjoterapię

    a) trening pęcherza

    b) ćwiczenia mięśni dna miednicy

    c) elektrostymulację nerwu piszczelowego

  • Właściwe użycie produktów wchłaniających – dla osób z nietrzymaniem moczu z parć które nie chcą lub nie mogę być leczone w inny sposób.

 

Trzeba zaznaczyć, iż według Wytycznych Europejskiego Towarzystwa Urologicznego nie udowodniono wyższości leczenia behawioralnego nad leczeniem farmakologicznym w terapii nietrzymania moczu z parć naglących. Notuje się większą satysfakcję pacjentów w pierwszej metodzie – dlatego warto spróbować zmienić styl życia i udać się na zajęcia z wykwalifikowanym fizjoterapeutą ! W Polsce, przy braku finansowania przez NFZ rehabilitacji urologicznej z pomocą przychodzi Stowarzyszenie Pacjentów z Nietrzymaniem Moczu „Uroconti” gdzie za bardzo niską opłatą można z takiego leczenia skorzystać.

 

Co rozumiemy poprzez brak działania farmakoterapii?

 

Oznacza to stan gdy nie udało się uzyskać się satysfakcjonującej kontroli choroby lub gdy pacjent nie toleruje skutków ubocznych w/w preparatów. Można wtedy rozważyć leczenie bardziej inwazyjne.

 

Leczenie chirurgiczne

 

Istnieją tutaj dwie główne metody: iniekcje z toksyny botulinowej oraz neuromodulacja nerwów krzyżowych. Druga metoda, pomimo pozytywnej rekomendacji AOTMiT nie jest obecnie refundowana w Polsce. Oprócz nich istnieją chirurgiczne metody leczenia pęcherza nadaktywnego które traktujemy jako leczenie drugiego rzutu.

 

Wybór numer 1 – leczenie iniekcją toksyny botulinowej dopęcherzowo

 

Zalecane dla wszystkich pacjentów, u których nie powiodło się leczenie lekami antycholinergicznymi.

 

Przed podjęciem leczenia toksyną botulinową pacjent/ka musi być poinformowany o:

a) ograniczonym czasie działania leku od 6 do 12 miesięcych i ewentualnej konieczności ponownego wykonania zabiegu

b) ryzyku wystąpienia zakażenia układu moczowego

  • konieczności wdrożenia samocewnikowania.

Wybór numer 2 – neuromodulacja nerwów krzyżowych tzw „rozrusznik pęcherza”

To także metoda leczenia która powinna być oferowana dla pacjentów u których nie powiodło się leczenie lekami antycholinergicznymi według wytycznych Europejskiego Towarzystwa Urologiczna. Powinna być ona interesująca dla osób które w perspektywie długiego okresu leczenia nie chcą być poddawane wielokrotnym iniekcjom toksyną botulinową, a jednocześnie akceptują większa inwazyjność zabiegu i konieczność kontroli działania urządzenia. Niezmiernie istotny jest tutaj wspólny wysiłek Stowarzyszenia „Uroconti” oraz Polskiego Towarzystwa Urologicznego który ma na celu uzyskania pełnej dostępności tej metody leczenia w Polsce.

 

Leczenie chirurgiczne drugiego rzutu

 

Możemy tutaj wymienić między innymi:

  • Auto-augmentację pęcherza moczowego; jest to operacja polegająca na nacięcie mięśnia wypieracza bez jednoczesnego nacięcia śluzówki pecherza. Pozwala to wytworzenie uchyłka pęcherza i uzyskanie większej objętości pęcherza moczowego.

  • Augmentację pęcherza moczowego tzn powiększenie pęcherza moczowego o płat / fragment jelita (enterocystoplastyka).

  • Wytworzenie innego odprowadzenia moczu tzn chirurgicznego utworzenia innego miejsca przez które może wydostawać mocz niż pęcherz moczowy na przykład poprzez zbiornik jelitowy.

  • W przypadku pęcherza neurogennego można również rozważyć przecięcie nerwów krzyżowych (rizotomia krzyżowa).

     

Wszystkie w/w metody niosą ze soba duże ryzyko powikłań i wymagają od pacjenta w okresie po zabiegu regularnej kontroli lekarskiej do końca życia.

 

 

 

Źródło: http://uroweb.org/course/overactive-bladder-mechanisms-and-management/

Kategorie: Nietrzymanie Moczu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *